Kilka tygodni temu dodałam na fanpage zdjęcie mojego plakatu o Lodo na język angielski i smutnym faktem było to, że dużo było komentarzy typu: "Mnie by wyśmiali".
Pytaliście mnie w której jestem klasie na co odpowiedziałam,
że w 2 gimnazjum, i nie widzę żadnego powodu dla, którego miałabym się wstydzić tego, że mam tak wspaniałą idolkę jak Lodovica.
W dzisiejszym poście chciałabym powiedzieć Wam co nieco na ten temat, jak sobie radzę z krytyką innych, jak zacząć wierzyć w siebie etc. :)
1. Nie zwracaj uwagi na to co inni mówią.
Niech mówią! To twoje życie! Masz prawo do tego aby mieć ulubionego wokalistę/ artystę... i nie musi on być tym kogo uwielbiają twoi znajomi.. przecież może Ci się podobać inny rodzaj muzyki... nie przejmuj się tym co powiedzą.. po prostu nie reaguj, a jeżeli koledzy/koleżanki dalej Cię wyśmiewają etc. to znaczy, że raczej nigdy nie byli twoimi kolegami,i że czas zmienić środowisko w którym przebywasz. Wiem, że to nie łatwe ale zawsze trzeba szukać wyjścia z sytuacji.
2. Jeżeli ktoś wyśmiewa się z Ciebie, twojej idolki nie bierz tego do siebie...
Nie wiem, na prawdę nie wiem co ludzie mają do tego że ktoś lubi innego artystę, co im zależy kogo lubi jej koleżanka, z którą prawie nie rozmawia... Ale pomijając ten dziwny szczegół. Wiem co to znaczy, bo mam w klasie "koleżankę" a nawet "koleżanki" które w celach "żartu" patrząc na moją tapetę w telefonie mówią "Ooo Iza, Lodzia Karmelek...." nie, nie wymyśliłam tego sobie... to jest autentyczna sytuacja z mojego życia.. na początku mnie to trochę a nawet bardzo denerwowało ale teraz szczerze powiedziawszy mi to wisi dynda i powiewa... Nabrałam dystansu do słów ludzi i Wam też tego życzę. Tak jest o wiele łatwiej. Słowa to tylko literki poskładane w całość, które często nic nie znaczą a potrafią bardzo zranić. ( Może mieliście już, lub będziecie mieć w gimnazjum lekturę "Stary człowiek i morze", ta książka może na początku wydawać się głupia, nudna ale po przeczytaniu znajdziecie jej głębszy sens. Książka mówi cały czas o tym by walczyć o swoje cele, nie rezygnować z nich, mówi też o tym, żeby mieć większy dystans do tego co powiedzą inni. Naprawdę wam ją polecam, jest cienka ale niesie ogromne przesłanie").
3. A co do samego plakatu
To szczerze mówiąc miałam gdzieś co inni pomyślą o tym, że zrobiłam projekt o Lodo. Temat projektu brzmiał "My favourite artist"- od razu pomyślałam o Lodo... a nie o tym co klasa pomyśli. A zadanie było utrudnione bo w tym roku szkolnym pomieszali klasy na j. angielskim więc... były tylko 2 osoby z mojej klasy a reszta to tak naprawdę obcy mi ludzie.Ale przejdźmy do sedna... wyszłam na środek klasy, powiesiłam plakat, powiedziałam to co miałam powiedzieć, puściłam do tego piosenkę "Universo" pani dopytała mnie jeszcze kilka szczegółów, z klasy dobiegło tylko kilka komentarzy "To ta z Violetty" i tyle. Pani wystawiła mi ocenę, usiadłam do ławki i byłam z siebie dumna, że zrobiłam ten projekt o Lodo a nie o kimś innym.. Jestem naprawdę nieśmiałą osobą i wyjść przed nowe otoczenie i od razu zacząć opowiadać na środku a na
dodatek w innym języku o idolce (której niektórzy z Was wstydzą się przedstawić przed klasą), naprawdę nie było dla mnie proste, ale dzięki temu uświadomiłam sobie, że wszystkie "bariery", które nas zatrzymują można złamać i pokonać"
Wiem, że troszkę się rozpisałam ale to jest temat bez dna i myślę, że ten post choć trochę Was zmotywuje do działania! Jeśli macie do mnie jakieś pytania to wpadajcie na stronę: https://www.facebook.com/Lodovica-Comello-Polish-Fun-Club-211581559049279/?ref=hl .
Możecie napisać do mnie na email : izabela.sedziwa@wp.pl
Z tytułem: LCPFC
A na pewno odpiszę :)
P.S. Piszcie na email, bo wiadomości prywatne strony rzadko czytam :)
Przesyłam buziaki :***
/Dudu
Śliczny, ale przede wszystkim mądry post! ♡
OdpowiedzUsuń